Kratkovidnost kod djece

Djeca koja provode više vremena na otvorenom imaju manje šanse da će postati kratkovidna. Pokazalo je to istraživanje provedeno u Bostonu, na temelju jednogodišnjeg praćenja 191 djeteta prosječne dobi 13 godina, u kojem se bilježilo i koliko djeca provedu vremena pred kompjuterom, čitajući i gledajući TV.

Djeca koja su postala kratkovidna provodila su u prosjeku 8,3 sata tjedno u aktivnostima na otvorenom, za razliku od djece kod koje nisu nastupili problemi s vidom, a koja su vani u prosjeku provodila 12,6 sati.

S druge strane, kratkovidni su više vremena provodili ispred televizora: 12,5 sati tjedno, a 8,4 sata provodila su ispred ekrana djeca koji nisu imala problema s vidom. Iako je kratkovidnost nastaje i zbog naslijeđa i zbog utjecaja okoline, istraživanje upućuje na to da djecu u razvoju treba poticati na aktivnosti na otvorenom.

“Moguće je da promatranje udaljenijih objekata, što se događa kada smo na otvorenom, a ne izbliza, sprečava razvoj kratkovidnosti”, objašnjava voditeljica istraživanja Jane Gwiazda s bostonskog The New England College of Optometry. “Također, boravak na otvorenom pri sunčevoj svjetlosti dovodi do sužavanja zjenica, što rezultira većom dubinom fokusa, u kojem su objekti oštri, odnosno smanjuje zamagljenje slike, što se povezuje s razvojem kratkovidnosti.”

I prethodna straživanja na primatima pokazala su da se kod njih može spriječiti razvoj kratkovidnosti ako imaju dovoljno prilike gledati u udaljene objekte.

Kratkovidnost kod djece