Mucanje terapija

Produženi izgovor je jedna od najpoznatijih terapija u posljednjih 20 godina. Postoji mnogo varijanti ove terapije.
Pristupi koji zagovaraju tzv. oblikovanje fluentnosti se baziraju na pretpostavci da je mucanje poremećaj govornog aparata, te se u skladu sa tim može tretirati kao poremećaj u sinkronizaciji govornog mehanizma. Ideja je da se govor može rekonstruirati ponovnim uspostavljanjem koordinacije podsistema koji sudjeluju u govoru: respiracije, fonacije i artikulacije. Cilj je da ovi novi obrasci govora postani naučeni i kasnije automatizirani.

Ovi pristupi oblikovanja fluentnosti bili su poznati i prije 300 godina, a opisao ih je Cotton Mather (1724). Neki autori (Kalinowski) smatraju da se na ovaj način ne može uspostaviti odgovarajuća fluentnost.

Glavne karakteristike programa produženja izgovora su:

1. Produživanje segmenata govora, istezanjem samoglasnika i do određene mjere suglasnika.
2. Usporavanje brzine govora (ranije sa DAF aparatima, a sada uz pomoć terapeuta).
3. Rad u grupama (8 sati dnevno – 2 do 3 tjedna).
4. Struktuiran program terapije (početak terapije sa malom brzinom govora, a kasnije polagano povećanje brzine do normalnog govora).
5. Pacijenti se uče tehnikama fluentnosti, osim usporavanja brzine govora (kontinualna zračna struja i glas, blaga inicijacija glasnica i artikulacijskog kontakta).
6. Pacijent mora vježbati i održavati određen nivo fluentnosti svakog dana.
7. Uloga terapeuta je da bude savjetnik i da pomno motri govor pojedinaca (korištenje video kamera, štoperice, brojanje zamucanih riječi, greške u govoru i sl.).

Mucanje terapija